Isabelle Hupert
fot. Sylvie Lancrenon / H&K

Isabelle Ann Huppert, laureatka Nagrody im. Krzysztofa Kieslowskiego, urodziła się w 1953 roku w Paryżu. Jako studentka Conservatoire de Versailles zdobyła nagrodę za rolę w sztuce Kaprys Alfreda de Musset, dzięki czemu z łatwością dostała się na prestiżowe studia w Conservatoire d’Art Dramatique. Początkowo oddana teatrowi, zadebiutowała w filmie w 1971 roku, od razu zyskując uznanie reżyserów i publiczności. Siedem lat później odebrała pierwszą nagrodę w Cannes za tytułową rolę w filmie Violette Nozière, druga nagroda aktorska przyszła w 2001 za Pianistkę.

Isabelle Huppert jest ceniona i uwielbiana m.in. za role w Koronczarce Claude’a Goretty (BAFTA Award - Most Promising Newcomer to Leading Film Roles w 1978 roku), Ceremonii w reżyserii Claude’a Chabrola (Nagroda Cezara dla najlepszej aktorki oraz Nagroda Festiwalu w Wenecji w 1995 roku). Ostatnie kreacje francuskiej aktorki wzbudzają jednak szczególne emocje. Neurotyczki, kobiety silne, niekochane, lecz pragnące miłości, miotane namiętnościami lub starające się je tłumić - takie właśnie są bohaterki Huppert. W ostatnich latach aktorka dała się poznać jako m.in. dokonująca samowyzwolenia Augustine z filmu Françoisa Ozona 8 kobiet, Erika, perwersyjna nauczycielka gry na pianinie z Pianistki Michaela Hanneke, czy też żona rozbijająca własne małżeństwo, czyli tytułowa Gabrielle z filmu Chéreau.

Współpracowała ponadto z wieloma uznanymi reżyserami: Jean-Luc’em Godardem, Benoît’em Jacquotem, Bertrand Tavernier, Andrzejem Wajdą, a ostatnio m.in. z Claire Denis nad filmem White Material. Huppert jest najczęściej nominowaną do nagrody Cesara francuską aktorką, jest talent jest podziwiany i wyróżniany na międzynarodowych festiwalach, a niesamowite kreacje filmowe i teatralne stanowią wzór i inspiracje dla rzeszy początkujących oraz dojrzałych aktorów.